Fokkerij

In de fokkerij worden bewuste keuzes gemaakt met welke dieren er verder zal worden gefokt. In feite zijn alle schakels hierna, tot aan het vleeskuiken, vermeerderingsstappen en vindt hierbij geen of nauwelijks selectie meer plaats. De genetische eigenschappen van alle kippen in de hele piramide van de vleessector worden dus bepaald in de fokkerij.

De manier van fokkerij die momenteel gebruikt wordt, de fok van hybriden, oftewel het kruisen van verschillende lijnen, is relatief jong. Pas in de jaren '50 van de vorige eeuw werd deze manier van fokkerij ontwikkeld in de USA. Door het kruisen van lijnen zijn de nakomelingen doorgaans vitaler en hebben betere produktie-eigenschappen dan de dieren van de zuivere lijn zelf. In feite is dit het omgekeerde van inteelt. Echter om kruisingen te maken is het wel essentieel dat er zuivere lijnen beschikbaar zijn. Deze zuivere lijnen worden in stand gehouden en continu verbeterd door de fokkerijorganistaties.

Omdat één dier in de fokkerij uiteindelijk aan de basis staat voor miljoenen (!) vleeskuikens is het logisch dat alleen de allerbeste fokdieren gebruikt worden. En omdat het bijzonder dure kippen zijn, zijn de fokbedrijven over het algemeen gesitueerd in pluimvee arme gebieden en worden de dieren in speciale stallen gehuisvest waar zo min mogelijk ziektekiemen binnen kunnen komen. Vaak houdt een fokkerij-organisatie z’n zuivere lijnen op een aantal plaatsen in de wereld in stand. Dit dient als risicospreiding, om de kans op verlies van waardevol genetisch materiaal zo klein mogelijk te maken.

Waren er vanaf de jaren '60 tot aan de jaren '80 nog tientallen fokbedrijven, tegenwoordig houden slechts enkele megaconcerns zich met de fokkerij bezig. Bedrijven zoals Aviagen (Arbor Acres, L.I.R., Ross), Cobb-Vantress (Cobb), Nutreco/Euribrid (Hybro), Hubbard en PureLine bepalen de markt.

Al deze fokkerijorganisaties beschikken over eigen dierenartsen, die o.a. de veterinaire begeleiding op de fokbedrijven uitvoeren.