FORL's kunnen omschreven worden als resorptie van tanden welke voorkomt bij huiskatten, wilde katten, honden en chinchilla's. Het vaakst komt het voor bij (huis)katten. De oorzaak bij de kat is tot op heden onbekend. Het gaat hier in feite om externe wortel resorptie ('opeten van de wortel, van buiten af'). Het proces start in de buitenste bekleding van de wortel, waarbij het harde weefsel van de wortel kapot gemaakt wordt. Hiervoor in de plaats komt zachter bot-achtig weefsel.
Het proces tast daarna ook de binnenzijde van de wortel (het tandbeen) aan. Het gaat steeds verder richting kroon en wortel. Het tandbeen rondom het wortelkanaal wordt pas in het allerlaatste stadium aangetast.
Een F.O.R.L. is pas met het blote oog zichtbaar als er een holte (caviteit, geen cariës!) op de overgang wortel naar kroon aanwezig is. Daarom wordt het ook wel een tandhalslaesie genoemd. Een tandhalslaesie is dus pas in een later stadium zichtbaar. Alleen met een rontgenfoto is een F.O.R.L. in een vroeg stadium zichtbaar te maken.

Een FORL is erg pijnlijk

Een tandhalslaesie herken je doordat net boven het tandslijmvlies een stukje bloederig weefsel zit. Het slijmvlies puilt in deze holte uit. Soms zie je echt een gat in de tand of kies. Tandhalslaesies verzwakken de tand of kies. De laesie kan tot aan of zelfs in de zenuwholte komen. Dit geeft hevige pijn, vergelijkbaar met kiespijn bij mensen. De kat weigert vaak om te eten. Er wordt met een scheve kop gegeten om de pijnlijke kant te ontzien. De tand of kies kan afbrokkelen en zelfs afbreken.

Er bestaat tot op heden geen goede therapie om deze aandoening te verhelpen. Meestal komt het er op neer dat stuk voor stuk de kiezen worden aangetast. Uiteindelijk zullen vaak alle kiezen verwijderd moeten worden.